Związek pitagorejski związany był w swych początkach w Grecji z arystokratyczną partią polityczną mając nadzieje, że dzięki temu jego surowe normy etyczne łatwiej wejdą w życie u dużej części Greków, ponieważ sam nie był związkiem politycznym, a etyczno - religijnym. Związek polityczny arystokratów wraz przyłączonymi do niego pitagorejczykami rozpadł się ze względu na swoją gwałtowność już w roku 440 przed naszą erą. Nic w tym dziwnego jeśli spojrzymy na to, jak często partie polityczne wzrastają i upadają. Tak było i w starożytnej Grecji. Normy etyczne jednak w tym związku nie brały się znikąd. Związek pitagorejczyków cechował się dużym naciskiem na religijność, która sprawiała, że wyznawali tak surowe normy moralne. Pitagoras bowiem od wpływem Wschodu i Tracji założył ten związek religijny, w którym ustalił sam wygląd i przebieg nabożeństw, a także tryb życia jego członków. Jedną z idei tego związku było poświęcenie się w dużej mierze nauce, co poskutkowało rozłamem związku po jakimś czasie na osoby chcące zajmować się głównie nauką i te chcące zajmować się głównie misteriami.