Dowodząc swych wielkich odkryć na temat dźwięku, oraz na temat ruchu planet, pitagorejczycy stwierdzili także, że skoro ruch wywołuje dźwięk, to także kosmos - ruch planet etc musi być przyczyną powstawania dźwięku w kosmosie. Ich badania dotyczące harmonii dźwięków, gdy te są ułożone według konkretnych prawideł matematycznych, twierdzili, że ułożenie gwiazd, planet etc w kosmosie jest harmonijne, dzięki czemu powstaje muzyka, która nie jest dla nas słyszalna, ponieważ jest muzyką idealnie harmonijną. W tym momencie ważne dla ich filozofii stało się pojęcie harmonii wszechświata. Było to dosyć drażliwym tematem w poglądach pitagorejczyków ze względu na ich twierdzenia, że świat oparty jest na przeciwieństwach i z ich powodu istnieje. Jak bowiem wytłumaczyć współistnienie przeciwieństw i idealnej harmonii ? Zauważana w liczbach harmonia, która w ich mniemaniu rządziła wszechświatem była dla pitagorejczyków potwierdzeniem tego, że mimo iż prawa wszechświata oparte są na przeciwieństwach, to wszechświat w całości jest pełną harmonią. Dlatego też jako pierwsi nadali mu nazwę kosmosu, co znaczy nie mniej ni więcej niż - ład.