Liczba była dla pitagorejczyków najistotniejsza z wszystkiego w świecie. Poprzez swoje badania zauważali, że towarzyszy człowiekowi od zawsze i w absolutnie każdej dziedzinie życia. Zauważali ją zarówno w dźwiękach ( konkretne stosunki liczbowe dźwięków tworzą harmonię dźwięku, a więc liczba ma wpływ na to, jak coś brzmi ), w wszelkich stosunkach zawartych w architekturze, czy jakichkolwiek innych zadaniach logicznych. Pitagorejczycy uważali liczbę za zasadę, tak jak za zasadę mieli inni filozofowie jakiś żywioł, bądź wszystkie żywioły. Liczba była według nich kierownikiem życia i ustalała cały jego bieg. Powodów, dla których pitagorejczycy właśnie liczbę uważali za najistotniejszą w ustroju świata jest kilka. Jednym z nich jest fakt, że zajmowali się matematyką. Obcując na co dzień z tą nauką zauważali liczby wszędzie i wszystko do liczb przyrównywali. Zdarzenia i same przedmioty materialne były przez nich badane głównie pod kątek związków między nimi, a nie ich samych. Charakterystyczne było też dla Greków, a zwłaszcza pitagorejczyków łączenie liczb z geometrią. Widzieli liczby jako przestrzenne. Zauważali także udział liczb w każdym zjawisku - od dźwięku, przez matematykę, po każdy inny element natury.