Poglądy Pitagorasa, założyciela związku pitagorejskiego były liczne i dosyć mocno rozbudowane. Wierzenia te były podobne do orfickich, odbiegały bardzo mocno od wierzeń Jończyków. Niektórymi z najważniejszych dogmatów były te, które teraz wymienię. Duszę pitagorejczycy uważali co prawda nadal za twór materialny, jednak uważali jej rozdzielność z ciałem. Sądzili, że dusza może oderwać się od jednego ciała i wstąpić w jakiekolwiek inne. Wierzyli więc także w to, że dusza ludzka może wstąpić w ciało zwierzęce - metamorfozy. Ten akurat pogląd był w Grecji dosyć mocno rozpowszechniony i nie dziwił jakoś specjalnie Greków w tamtejszych czasach. Duszę Pitagoras uważał za twór doskonały, o wiele trwalszy od ciała. Mogła ona jego zdaniem żyć dalej, gdy ciało już przestało. Samo ciało było bowiem więzieniem dla duszy. Wiezieniem za popełnione przez nią winy w innych wcieleniach. Dlatego, aby odpokutować te winy i w końcu wyzbyć się ciała, dusza musi przejść krąg wcieleń. Celem życia jest więc odpokutowanie win.